بر اثر جنگ تحمیلی سوم شیشهها شکسته و چند ساختمان آسیب دیدهاند اما مددجویان سالم هستند و مددکاران قویتر شدهاند. حالا همه آماده هستند تا مددجویان را به سرعت به نقاط امن منتقل کنند. دارو و مواد غذایی ذخیره کردهاند و از روبهرو شدن با شرایط ویژه نمیترسند. ممکن است ساختمانی تخریب شود و مددجویانی که خانواده خود را از دست داده یا گم کردهاند نیاز به کمک داشته باشند. بهزیستی با تجربهای که از جنگ 12روزه و دیگر بحرانها بهدست آورد، مراکز خود را برای مقابله با شرایط ویژه آماده کرد و این توانایی را در جنگ اخیر بهکار گرفت.
مراکز نگهداری بزرگ در حاشیه شهر
چند روز پیش یک مرکز نگهداری سالمندان در میانه باغهای محدوده شهریار افتتاح شد. این پروژه از زمان اهدای 4هزار متر زمین توسط بانویی خیر، برای 25سال متوقف شده بود اما حالا برای نگهداری از حداقل 200سالمند ظرفیت دارد و در شرایط بحرانی میتوان ظرفیت آن را افزایش داد تا میزبان دیگر مددجویان باشد. ساختمان در حال تجهیز به امکانات درمانگاهی است که برای ساکنان اطراف نیز قابل استفاده باشد.
مدیرعامل بهزیستی استان تهران میگوید: «در دوره سکوت میدان، اقدامات سازنده متوقف نشده است و توسعه مراکز بهزیستی ادامه دارد، زیرا هرقدر فشار و مشکلات باشد، سازندگی در ایران تعطیل نمیشود.»
محمد نصیری با اشاره به افتتاح مرکز سالمندان در شهریار تأکید میکند:«اگر بهزیستی میخواست مرکزی به بزرگی سرای آینه برای سالمندان ایجاد کند نزدیک ۱۰۰میلیارد هزینه داشت و ۳سال اداره آن هم برابر هزینه ساخت میشد ولی حالا چنین مرکز مجهز و بزرگی با استفاده از ظرفیت مردمی با کمک بهزیستی ساخته شده است.» او با اشاره به اینکه ۱۶۰۰تخت نگهداری سالمندان در شهریار قرار دارد، میگوید: «رویکرد ما در حوزه سالمندان ایجاد مراکز روزانه است تا سالمند در کنار خانواده زندگی کند و فقط روزها برای دریافت خدمات به مراکز ما مراجعه کند اما برای برخی از مددجویان نیاز به مراکز شبانهروزی داریم.»
موتور برق و ذخیره دارو
نگهداری دائمی از معلولان و سالمندان بهدلیل نیازهای حرکتی و نکتههای بهداشت و سلامت همیشه حساسیت بیشتری دارد. در هنگام جنگ و بمباران هوایی هم رسیدگی به این گروه از مددجویان سختتر است. معاون توانبخشی بهزیستی استان تهران میگوید: «در بحران جنگ اخیر که حدود ۴۰ روز به طول انجامید، با مشکلاتی نظیر کمبود نیروی مراقب یا اقلام مصرفی مواجه نبودیم.»
الهه سعادتی شرح میدهد: «در طول این جنگ، نزدیک به ۱۰ نفر از سالمندانی که منازلشان آسیب دیده بود، از طریق مدیریت بحران به ما معرفی شدند و ما موظف به پذیرش یا ارائه خدمات به آنها شدیم. همچنین تعداد قابلتوجهی از افراد دارای معلولیت ذهنی که توسط خانوادههای خود رها شده بودند، پذیرش شدند. شماری از این افراد که احتمالا در هیاهوی جنگ گم شدهاند همچنان در مراکز حضور دارند و خانوادههایشان تاکنون برای تحویل گرفتن آنان مراجعه نکردهاند.»
او با اشاره به آمادگیهای زیرساختی مراکز نگهداری بهزیستی میگوید:«تمام پیشبینیهای لازم شامل تهیه موتور برق و ذخیره اقلام دارویی و مصرفی انجام شده بود. حتی خانوادههایی که قصد خروج مددجویان خود را داشتند، بهدلیل امنیت و کیفیت خدمات، ترجیح دادند آنها را در مراکز نگهداری کنند.» سالمندان، بیماران روانی، معلولان جسمی و ذهنی به مکانهای امنتر منتقل شدند.
نظر شما